İki Yarımdan Bir Tam Çıkmaz: Geriye Dönüş

İki Yarımdan Bir Tam Çıkmaz: Geriye Dönüş
9 Mayıs 2017 14:34

Artık en güzel şeylerin bile beni umutlandırmaması korkutmaya başladı. Hiçbir güzelliğe güvenim kalmamış. Ne yazık benim dışımda bana doğru başlayan her şeyin sonu belli gibi geliyor ve bu tembellik denilen duygusal uyuşukluğu beraberinde getiriyor.

Uzun süre ilgimi çeken ne bir insan ne bir nesne var. Herkes her şey aynı değil midir ? Sen ona bakmayı bıraktıktan sonra…

Ben bakmasaydım var olmayacak bir algısal boşluktun hakikatin ücrasında öyle kal.

Kendi içsel dönemeçlerimi aşamamışken kimsenin yokuşunda yürüyemiyorum. Kayıyor ayaklarım, kayıyor dünya ve kaydığım nokta beni ilk kırılma anıma geri çekiyor. Yıllar öncesine çekiliyorum. Her şeyin başladığı ve çok az şeyde kendini tamamlayabilmiş olan yarımlarını bu güne taşıdığım ‘Başlangıç’ıma geri dönüyorum.

Sana bakmaktan vazgeçip içime dönmeye karar vermişken. Yok içime çekilmişken bu asla iradem dahilinde bir karar değil ben en çok kendimden kaçarım. Başkalarının karanlıkları ilgimi çekerken kendi karanlığımda var olamam. Bu da benim zayıflığım korkmadan dile getirebildiğim tek şeydir korkaklığım.

Artık bu geriye dönüşler bir arpa boyu yol gidememeler dursun diye asla cesaretle değil tam bir ürkeklikle o dönemecin başına, kırılan ilk dala, çatlayan zeminlere sallantılı yıllara adına ne dersen de işte ‘anılara’ benim tabirimle ‘Başlangıç’a geri dönüyorum.

Her şeyin başladığı ama hiç bitmediği yere

En çok da kendime

Geri dönüyorum.


nur cengiz

nur cengiz

”Amaç, hiç kimsenin görmediği bir şeyi görmek değildir. Herkesin gördüğü bir şey hakkında, kimsenin henüz düşünmediği bir şeyi düşünebilmektir.”

-Schrödinger

Bir Yorum Yazın

Reklamlar

Reklamlar