• (Alış) 5.418 TL
    • (Satış) 5.428 TL
    • (Alış) 6.131 TL
    • (Satış) 6.142 TL

Kapıya Not Bıraktım

Kapıya Not Bıraktım
2 Kasım 2018 21:18

Budapeşte’den Ankara’ya uzanan, okurun ruhuna dokunan sıcacık bir öykü kitabı ile sizlerleyiz bugün.

Başka bir deyişle, içinde aşk olmayan en güzel aşk öyküsünü onunla yaşadım.

Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi’nin namıdiğer İLEF’in en sevilen hocalarından  Sevgi Can Yağcı Aksel. 1977 Ankara doğumlu, Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Hungaroloji bölümü mezunu. Yazar, Macar dili ve edebiyatı üzerine yürüttüğü çalışmalarıyla ve çevirileriyle tanınıyor. Edebiyatla, sesle, sözle iç içe bir yaşamı var; öğrencilerine eleştirel okumayı ve yazma tekniklerini öğretiyor. Ayrıca popüler kültür, medya kültürleri, müzik ve fotoğrafçılık üzerine dersler veriyor. Kapıya Not Bıraktım, Aksel’in ilk öykü kitabı.

Yazarının kıvrak zekasını ele veren bir kitapla karşı karşıyayız. Güçlü bir ironi var içinde. Akademiye, hayata, sana, bana, hepimize uzatmış kalemini Aksel. Hepimizin öykülerini dökmüş sayfalara. Kendi yaşamından da örnekler sunmuş; aslında biraz da bu, bizi sayfaların arasında kaybettiren şey. Belki de hepimiz aynı şeyleri yaşıyoruz, farkında olmadan. Öyle ya, hepimizin yolu düştü Nes Kuaför Salonu’na. Hepimiz bir çift mavi göze aşık olduk bir anlığına, hepimiz yanlış yazdığımız kağıtları savurduk çöp kutusuna. Kapıya Not Bıraktım, hayat gibi, hayatın kendisi gibi, hayatın içinden bir eser. Anne, baba, çocuk, doğmamış bebekler, çekirdek aile, geçmiş, her şey var içerisinde.  Ağlayabilirsiniz, gülebilirsiniz, “bu benim başıma da geldi” diyebilirsiniz. Kim bilir, belki siz de telefonunuzu fırlatıp atmak isteyeceksiniz Tuna’ya!

Bir çırpıda yazılmış, alelade öyküler okumak istemiyorsanız, kısa sürede fazla haz almak istiyorsanız, Sevgi Can Yağcı Aksel’in İstván Örkény’den esinlenerek yazdığı Kapıya Not Bıraktım’a mutlaka göz atmalısınız! 2007 yılında Macaristan’da doğan, Ankara’da, Tunalı Hilmi’de gelişen, içerisinde hem eski, hem yeni öyküler barındıran bu eseri okumanızı tavsiye ediyoruz.

Ben her ayrıldığımda senden,

yeniden uğurluyor babam çocukluğumu

Açık görüş günlerinde cezaevinden.

Ben her ayrıldığımda senden,

yeniden gömüyorum annemi Karşıyaka’ya

Çiçek olup dikiyorum kendimi baş ucuna

Ben her ayrıldığımda senden,

Doğmaktan vazgeçiyor kızım papatya,

Cenin kalmak istiyor,

seviyor, sevmiyor…

Ben her ayrıldığımda senden

Savruluyor bir çekirdek aile daha

Kabukları saçılıyor etrafa…

 

Nisa Aybala Avcı

Nisa Aybala Avcı

“Ankara’da en sevdiğim şey bu teşrifatsız sade ve samimi kardeşlik havasıdır.”

Bir Yorum Yazın

Reklamlar

Reklamlar